Πώς να μιλήσω στον 34χρονο γιο μου που είναι εθισμένος στον τζόγο;

Εθισμός είναι η απαίδευτη του πόνου.
Το να γεμίσει το κεφάλι μου για να ξεφύγω από αυτό που βιώνω.
Κρατήστε στο μυαλό σας ότι το ξέρει και εκείνος πολύ καλά ότι διαλύεται με αυτό που κάνει αλλά για καπάκι ο λόγο πλέον χωρίς να το ελέγχει πάει και το ξανά κάνει.
Δεν υπάρχουν σωστές κουβέντες ή κάτι τέτοιο. Μπορείτε σαν αρχή να μιλήσετε εσείς με έναν ειδικό ώστε να σας βοηθήσει στην διαχείριση της όλης κατάστασης. Από την δική σας αλλαγή μπορεί να έρθουν και άλλες όπως Για παράδειγμα μπορεί να οδηγηθεί και εκείνος σε έναν ειδικό να ζητήσει βοήθεια

Ο εθισμός στον τζόγο συνήθως δεν αντιμετωπίζεται με πίεση, θυμό ή συνεχείς παραινέσεις, γιατί πίσω από αυτή τη συμπεριφορά υπάρχει συχνά μεγάλη εσωτερική δυσκολία, άγχος ή αίσθημα αδιεξόδου. Αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι να μπορέσετε να του μιλήσετε με σταθερότητα, χωρίς επίκριση, αλλά και χωρίς να μειωθούν οι συνέπειες της κατάστασης.
Παράλληλα, θα μπορούσε να σας βοηθήσει και εσάς η στήριξη από ψυχολόγο, ψυχοθεραπευτή, ώστε να έχετε καθοδήγηση στο πώς να διαχειριστείτε αυτή την κατάσταση και να μη νιώθετε μόνη μέσα σε όλο αυτό.

Καλησπέρα σας μια ενέργεια που μπορεί να σας βοηθήσει είναι η έναρξη ψυχοθεραπείας

Καλησπέρα σας.

Καταλαβαίνω την ανησυχία σας. Όταν ένας γονιός βλέπει το παιδί του, ακόμη κι αν είναι ενήλικας, να χάνει τον έλεγχο με τον τζόγο, είναι πολύ δύσκολο να μείνει ψύχραιμος και να ξέρει τι να πει.

Θα σας πρότεινα να του μιλήσετε σε μια ήρεμη στιγμή, όχι πάνω σε καβγά ή αμέσως μετά από κάποια απώλεια χρημάτων. Προσπαθήστε να αποφύγετε φράσεις που μπορεί να ακουστούν σαν επίθεση, όπως «καταστρέφεσαι» ή «μας ντροπιάζεις», ακόμη κι αν αυτό νιώθετε εκείνη την ώρα. Συνήθως βοηθά περισσότερο να μιλήσετε με βάση την ανησυχία σας: «Σε βλέπω να δυσκολεύεσαι με αυτό και ανησυχώ για σένα. Δεν θέλω να ...σε μαλώσω, θέλω να δούμε πώς μπορείς να βοηθηθείς».

Είναι σημαντικό όμως η στήριξη να μη γίνει κάλυψη του προβλήματος. Για παράδειγμα, το να πληρώνονται συνεχώς χρέη ή να κρύβονται οι συνέπειες μπορεί άθελά του να συντηρεί την κατάσταση. Χρειάζεται σταθερότητα, καθαρά όρια και ενθάρρυνση να ζητήσει βοήθεια από ειδικό ψυχικής υγείας με εμπειρία στους εθισμούς ή σε δομή που ασχολείται με τον τζόγο.

Και για να απαντήσω στην ερώτησή σας: μιλήστε του με ηρεμία, χωρίς κατηγορία, αλλά και χωρίς να μικρύνετε το πρόβλημα. Πείτε του ότι είστε διαθέσιμοι να τον στηρίξετε στο να ζητήσει βοήθεια, όχι όμως να αναλάβετε εσείς τις συνέπειες του τζόγου στη θέση του. Αν νιώθετε ότι δεν ξέρετε πώς να το χειριστείτε, θα βοηθούσε πολύ και μια συμβουλευτική γονέων/οικογένειας, ώστε να δείτε πιο συγκεκριμένα τι να πείτε, τι να αποφύγετε και ποια όρια χρειάζεται να μπουν. Read more

Καλημέρα σας.
Ως ψυχοθεραπευτής, η προσέγγιση σε έναν 34χρονο εθισμένο στον τζόγο απαιτεί τη μετατόπιση του γονέα από τον ρόλο του «διασώστη» στον ρόλο του υποστηρικτικού αλλά σταθερού ορίου. Στη συζήτηση μαζί του, αποφύγετε τις κατηγορίες και το κήρυγμα, χρησιμοποιώντας αντ' αυτού μηνύματα που εστιάζουν στα δικά σας συναισθήματα, όπως «ανησυχώ για την υγεία σου» ή «φοβάμαι για το μέλλον μας», καθώς ο εθισμός τρέφεται από την ντροπή και η επίθεση θα τον οδηγήσει σε άμυνα. Το κλειδί στη βοήθειά σας είναι η διακοπή της οικονομικής διευκόλυνσης (enabling)· πρέπει να σταματήσετε αμέσως να καλύπτετε χρέη,... δάνεια ή καθημερινά έξοδα, επιτρέποντάς του να βιώσει τις πραγματικές συνέπειες των πράξεών του, καθώς αυτό είναι συχνά το μόνο κίνητρο για να αναζητήσει θεραπεία.Πίσω από τον τζόγο κρύβεται συνήθως μια προσπάθεια διαχείρισης επώδυνων συναισθημάτων, όπως το άγχος, η κατάθλιψη ή ένα βαθύ αίσθημα ανεπάρκειας, με το παιχνίδι να λειτουργεί ως μια ψευδής υπόσχεση ελέγχου και γρήγορης αποκατάστασης της αυτοεκτίμησης. Δείξτε του ότι είστε εκεί για να τον στηρίξετε συναισθηματικά στην προσπάθεια απεξάρτησης (π.χ. σε προγράμματα όπως το ΚΕΘΕΑ), αλλά παραμείνετε ανυποχώρητοι στα οικονομικά όρια, προστατεύοντας ταυτόχρονα τη δική σας ψυχική υγεία και περιουσία. Η βοήθειά σας δεν είναι να του λύσετε το πρόβλημα, αλλά να τον ωθήσετε να αναλάβει την ευθύνη της ενήλικης ζωής του. Read more

Ο καλύτερος δρόμος σε τέτοια ζητήματα είναι η ειλικρίνεια και ευθύτητα. Το να εκφράσω αυτό που νιώθω και πιστεύω ότι συμβαίνει (θεωρώ ότι έχεις ζήτημα) και όχι να τον πείσω ή να με πείσει αν υπάρχει ή δεν υπάρχει ζήτημα. Συνήθως οι συγγενείς χάνουν ενέργεια στο να πείσουν τον άλλο, ενώ δε χρειάζεται. Απλώς καταθετουν την αλήθεια τους σε ότι βλέπουν ξεκάθαρα, ήρεμα και χωρίς περιστροφές. Σε δεύτερο χρόνο είναι σημαντικό να δώσουν μια εικόνα στον άλλο ότι πρέπει να αναζητήσει βοήθεια (οι περισσότεροι άνθρωποι χάνουν χρόνο θεωρώντας ότι θα το λύσουν μόνοι τους). Τρίτον δεν λύνουμε τις συνέπειες από το πρόβλημα. Οσο ερχόμαστε ως από μηχανης θεοί ...να λύνουμε τις (οικονομικες κυρίως) τρύπες, που ανοίγει ό άνθρωπος, τόσο θα θεωρεί ότι το ζήτημά του είναι διαχειρίσιμο. Καλό θα ήταν για όλα αυτά να μιλήσετε με ειδικό που έχει τέτοια εμπειρία στις συμπεριφορικές εξαρτήσεις είτε σε δημόσιο φορέα είτε ιδιωτικά αν δεν έχετε πρόσβαση σε υπηρεσία Read more

Ο τζόγος είναι εθισμός. Και ο εθισμός τρέφεται από ντροπή. Αν νιώσει ότι τον κατηγορείτε θα κλειστεί περισσότερο. Μπορείτε να του πείτε ότι τον βλέπετε να δυσκολεύεται ,ότι ανησυχείτε γι αυτόν και ότι βρίσκεστε εκεί γιατί τον αγαπάτε. Έτσι εστιάζετε στο να του πείτε πως νιώθετε εσείς μέσα σε αυτό, για τον φόβο σας για το μέλλον του.
Ο γιος σας είναι ένα ενήλικο άτομο και οι ενήλικες που έχουν εθισμό αντιδρούν άσχημα όταν κάποιος πάει να πάρει τον έλεγχο της ζωής τους. Γι αυτό αντί να του κάνετε παρατηρήσεις μπορείτε να του θυμίσετε πως αν κάποια στιγμή χρειαστεί βοήθεια θα είστε δίπλα του. Με αυτό τον τρόπο του δίνετε χώρο να μιλήσει ακόμ...α κι αν σας πει πράγματα που δεν σας αρέσουν, αφήστε τον να τα πει. Οι άνθρωποι που παλεύουν με τον τζόγο νιώθουν ντροπή και μοναξιά. Το να ακουστούν χωρίς κριτική είναι τεράστιο βήμα. Τότε να του θυμίσετε ότι δεν είναι ο μόνος που έχει περάσει αυτό και δεν χρειάζεται να το περάσει μόνος του. Μπορείτε μάλιστα να του προτείνετε βοήθεια χωρίς όμως να την επιβάλετε και ότι αν ήθελε κάποια στιγμή να μιλήσει με κάποιον ειδικό ότι θα μπορούσατε να τον στηρίξετε.
Μην ξεχνάτε όμως ότι ο τζόγος μπορεί να παρασύρει όλη την οικογένεια. Δεν χρειάζεται να τον καλύπτετε, να πληρώνετε χρέη ή να παίρνετε πάνω σας ευθύνες που δεν σας ανήκουν. Η βασική φράση λοιπόν που χρειάζεται για να τον προσεγγίσετε είναι να του πείτε ότι τον αγαπάτε, ότι ανησυχείτε γι αυτόν, ότι δεν είστε εκεί για να τον κρίνετε και ότι αν θελήσει βοήθεια δεν θα είναι μόνος. Read more

Καλησπέρα!Δεν είναι εύκολο να σταματήσει μία συνήθεια ένα άτομο πόσο μάλλον αν είναι σε βαθμό εθισμού. Αλλά πρώτο βήμα είναι η κατανόηση της θέσης του και μετά να του εκφράσουμε και να του μεταφέρουμε πράγματα καθόμενοι δίπλα του, όχι απέναντι του, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Η διαδικασία παίρνει χρόνο πάντως και συνήθως απο το ένα focus ένα άτομο πάει σε κάτι άλλο. Το ιδανικό θα ήταν να πήγαινε σε κάτι υγιεινό για εκείνον.

Η προσέγγιση σε έναν ενήλικα που αντιμετωπίζει εθισμό στον τζόγο απαιτεί μια λεπτή ισορροπία ανάμεσα στην ενσυναίσθηση και τη θέσπιση ορίων. Σε αυτή την ηλικία, ο γιος σας είναι ένας αυτόνομος ενήλικας, οπότε η παρέμβασή σας πρέπει να στοχεύει στην κινητοποίηση της δικής του βούλησης και όχι στον εξαναγκασμό. Επιλέξτε μια στιγμή ηρεμίας και δοκιμάστε να εκφράσετε τη δική σας ανησυχία, χωρίς να τον στοχοποιείτε. Εκφράστε την αγάπη σας απέναντί του και αποδείξτε ότι είστε στήριγμα. Είναι βασικό να αφουγκραστεί ότι όλο αυτό είναι ανασταλτικό για τον ίδιο. Φυσικά, ο εθισμός ενός παιδιού επηρεάζει όλη την οικογένεια. Ίσως χρειαστεί και εσείς η ίδι...α να λάβετε υποστήριξη από κάποιον ειδικό ή μια ομάδα υποστήριξης, ώστε να μάθετε πώς να διαχειρίζεστε τη δική σας αγωνία και να μην εγκλωβιστείτε σε έναν ρόλο «διασώστη».
Παραμένω στη διάθεσή σας. 🙏🏼 Read more

Ο γιος σας πιθανόν δυσκολεύεται να ελέγξει την παρόρμηση παρά τις συνέπειες. Χρειάζεται αξιολόγηση από ψυχίατρο ή ψυχολόγο ειδικό στις εξαρτήσεις, με στόχο ψυχοθεραπεία, υποστήριξη οικογένειας και, όπου χρειάζεται, φαρμακευτική παρέμβαση.