Τι να κάνω για φόβο φαγητού και κρίσεις πανικού λόγω στρες;

Καλησπέρα σας,
Οι βενζοδιαζεπίνες και η φαρμακευτική αγωγή από μόνη της δεν θα σας βοηθήσουν μακροπρόθεσμα να αντιμετωπίσετε το πρόβλημα αλλά προσωρινά. Είναι καλό να ξεκινήσετε ψυχοθεραπεία για να εντοπίσετε την ρίζα του προβλήματος και σιγά σιγά να γίνετε ξανά λειτουργική χωρίς να χρειάζεστε το φάρμακο ❤️

Καλησπέρα σας. Αυτό που περιγράφεται λέγεται δυσκαταποσια ή φοβία κατάποσης. Η Θεραπεια Συμπεριφορας ενδείκνυται για αυτή τη διαταραχή, γιατί χρειάζεται πρωτίστως δουλειά σε συμπεριφορικό επίπεδο

Από όσα περιγράφεις, φαίνεται πως έχεις περάσει μια περίοδο έντονης πίεσης και στρες, και τώρα αυτό εκφράζεται μέσα από το σώμα σου, επηρεάζοντας την καθημερινότητά σου και κυρίως το φαγητό. Το ότι δυσκολεύεσαι να φας χωρίς φόβο και νιώθεις δυσφορία ή πανικό είναι κάτι που χρειάζεται φροντίδα και κατανόηση — και δεν είσαι μόνη σε αυτό.

Θα ήταν πολύ βοηθητικό να απευθυνθείς σε έναν ψυχολόγο. Μέσα από τη θεραπευτική σχέση μπορείς να αρχίσεις να κατανοείς τι σε έχει φέρει σε αυτήν την κατάσταση, πώς το σώμα και το μυαλό σου συνεργάζονται όταν βρίσκεσαι υπό πίεση, και να δουλέψετε μαζί σε τρόπους να νιώσεις ξανά ασφάλεια και ηρεμία, τόσο... σωματικά όσο και ψυχικά.

Είναι πολύ θετικό που έχεις ήδη παρατηρήσει κάποια ανακούφιση με την αγωγή, όμως για να υπάρξει πραγματική και διαρκής αλλαγή, χρειάζεται να υποστηριχθείς και σε ψυχολογικό επίπεδο. Έκανες ήδη ένα πολύ σημαντικό βήμα ζητώντας βοήθεια — και αυτό δείχνει δύναμη. Read more

Καλησπέρα σας. Αυτό που περιγράφετε είναι μια εμπειρία που συναντάμε αρκετά συχνά όταν το σώμα και το νευρικό σύστημα βρίσκονται σε υπερδιέγερση, όπως μετά από μια περίοδο έντονου στρες. Το αίσθημα ότι οι τροφές “κολλάνε” στον λαιμό, ακόμη κι αν δεν υπάρχει οργανικό πρόβλημα, είναι ένας πολύ χαρακτηριστικός τρόπος με τον οποίο εκδηλώνεται το άγχος σωματικά. Όταν το σώμα βρίσκεται σε κατάσταση «συναγερμού», όπως συμβαίνει με τις κρίσεις πανικού, πολλές λειτουργίες όπως η κατάποση, επηρεάζονται. Δεν σημαίνει ότι κάτι δεν πάει καλά οργανικά, αλλά ότι ο οργανισμός σας προσπαθεί να σας προστατεύσει από έναν υποτιθέμενο κίνδυνο που δεν εί...ναι πραγματικός, αλλά βιώνεται έντονα.

Το ότι με το Xanax μπορείτε να φάτε πιο άνετα επιβεβαιώνει ότι πρόκειται για ψυχοσωματική αντίδραση, αφού το φάρμακο καταστέλλει προσωρινά το άγχος. Όμως τα φάρμακα από μόνα τους δεν θεραπεύουν τη ρίζα του προβλήματος· λειτουργούν υποστηρικτικά. Γι’ αυτό και η ψυχοθεραπεία είναι τόσο σημαντική. Είναι εκείνη η διαδικασία που σας δίνει χώρο να καταλάβετε τι είναι αυτό που έχει τόσο πολύ στρεσάρει το σύστημά σας, να μάθετε να αναγνωρίζετε τα πρώιμα σημάδια άγχους πριν κορυφωθούν σε κρίσεις πανικού, να δουλέψετε τη σχέση σας με το σώμα, την αναπνοή και τη σκέψη, και κυρίως να αποκτήσετε τα δικά σας εργαλεία για να αυτορρυθμίζεστε.

Η δυσκολία στο φαγητό δεν είναι κάτι που θα μείνει για πάντα. Είναι όμως ένα σήμα που σας λέει ότι χρειάζεστε στήριξη, ότι το σώμα σας προσπαθεί να σας πει κάτι. Αν ξεκινήσετε ψυχοθεραπεία με έναν άνθρωπο που σας εμπνέει εμπιστοσύνη, σιγά σιγά θα νιώσετε ξανά ότι εσείς έχετε τον έλεγχο. Δεν είστε μόνος/η σ’ αυτό και δεν είναι μόνιμο. Είναι απλώς μια δύσκολη κατάσταση, που έχει ανάγκη από φροντίδα και κατανόηση. Read more

Η αντίδρασή σας στο στρες είναι ψυχοσωματική και ονομάζεται συχνά ψυχογενής δυσφαγία. Είναι σημαντικό να απευθυνθείτε σε κλινικό ψυχολόγο για ψυχοθεραπεία, ιδανικά γνωσιακή-συμπεριφορική. Το Xanax βοηθά προσωρινά, αλλά δεν λύνει τη ρίζα του προβλήματος. Η σταδιακή έκθεση και η αναπλαισίωση σκέψεων βοηθούν πολύ.