Είναι πιθανό ο οζός 1,4 cm στον δεξιό κάτω λοβό να μην είναι καρκίνος; Εναλλακτικές πριν από χειρουρ

Καταρχάς, χωρίς να δω τις εικόνες της αξονικής και της PET/CT, είναι πολύ δύσκολο να δώσω μια σαφή και υπεύθυνη γνώμη. Κάθε εκτίμηση εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, όπως το σχήμα του οζιδίου, η ακριβής εντόπισή του, η σχέση του με τα γειτονικά αγγεία και την καρδιά, καθώς και ο βαθμός πρόσληψης στην PET/CT. Επομένως, είναι δύσκολο να κρίνει κανείς την απόφαση του συναδέλφου θωρακοχειρουργού χωρίς πλήρη εικόνα της περίπτωσής σας.

Σε γενικές γραμμές, η διαδερμική βιοψία υπό καθοδήγηση αξονικής τομογραφίας (CT-guided biopsy) μπορεί πράγματι να είναι τεχνικά δύσκολη ή να έχει χαμηλές πιθανότητες επιτυχίας, ανάλογα με τη θέση του οζιδίο...υ. Εάν το οζίδιο βρίσκεται πολύ κοντά στην καρδιά ή σε μεγάλα αγγεία, ο κίνδυνος επιπλοκών, όπως αιμορραγία ή πνευμοθώρακας, μπορεί να είναι αυξημένος.

Στην περίπτωση που αποφασιστεί χειρουργική αντιμετώπιση, συνήθως ο χειρουργός μπορεί να ξεκινήσει με σφηνοειδή εκτομή ή περιορισμένη αφαίρεση του οζιδίου, εφόσον αυτό είναι τεχνικά εφικτό, και να ζητήσει ταχεία βιοψία κατά τη διάρκεια της επέμβασης (frozen section). Αν αποδειχθεί ότι πρόκειται για κακοήθεια και οι ογκολογικές συνθήκες το απαιτούν, τότε μπορεί να προχωρήσει σε λοβεκτομή.

Όσον αφορά το ερώτημά σας αν είναι δυνατόν να ζήσει κάποιος έχοντας υποβληθεί σε αριστερή άνω λοβεκτομή και στη συνέχεια σε δεξιά κάτω λοβεκτομή, η απάντηση είναι ναι, είναι εφικτό. Ωστόσο, αυτό εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από:

τη λειτουργική ικανότητα των πνευμόνων (σπιρομέτρηση, DLCO, πιθανώς εργοσπιρομετρία),
τη καρδιολογική κατάσταση,
τη γενική φυσική κατάσταση του ασθενούς,
και τις υπόλοιπες συνοδές παθήσεις.

Εφόσον, όπως αναφέρετε, οι αναπνευστικές σας εφεδρείες δεν είναι οι καλύτερες, είναι απαραίτητο πριν από οποιαδήποτε απόφαση να γίνει πλήρης προεγχειρητικός λειτουργικός έλεγχος. Σε ορισμένες περιπτώσεις, αν ο ασθενής δεν θεωρείται κατάλληλος για λοβεκτομή, μπορεί να συζητηθούν εναλλακτικές λύσεις, όπως:

στενή ακτινολογική παρακολούθηση (εάν η πιθανότητα κακοήθειας δεν είναι υψηλή),
περιορισμένη χειρουργική εκτομή,
ή στερεοτακτική ακτινοθεραπεία (SBRT), σε επιλεγμένες περιπτώσεις.

Το σημαντικότερο είναι να ληφθεί η απόφαση στο πλαίσιο ενός διεπιστημονικού ογκολογικού συμβουλίου (θωρακοχειρουργός, πνευμονολόγος, ογκολόγος, ακτινολόγος, ακτινοθεραπευτής), ώστε να σταθμιστεί σωστά το όφελος και ο κίνδυνος κάθε επιλογής.

Εφόσον έχετε διαθέσιμες τις εικόνες της αξονικής θώρακος και την έκθεση της PET/CT (ή ακόμη καλύτερα τα ίδια τα αρχεία σε DICOM), θα μπορούσε να γίνει μια πιο συγκεκριμένη συζήτηση σχετικά με τις πιθανές επιλογές στην περίπτωσή σας.
Με εκτίμηση,
Στυλιανός Κορασίδης
Θωρακοχειρουργός Διάβασε περισσότερα