Συχνές ζαλάδες, τρεμούλα, μούδιασμα σώματος και λιποθυμία: αιτίες;

Καλησπέρα, αφού αποκλείσετε πιθανά οργανικά συμπτώματα θα πρέπει να σκεφτείτε την έναρξη ψυχοθεραπείας ώστε να βρείτε τι πυροδοτεί τα συμπτώματά σας

Από ψυχολογική σκοπιά, αυτό που περιγράφετε είναι μια εμπειρία έντονου σωματικού τρόμου που βιώνεται σαν πλήρης απώλεια ελέγχου. Όταν εμφανίζονται ζάλη, τρεμούλα, μούδιασμα σε όλο το σώμα και στο στόμα, αίσθημα ότι δεν μπορείτε να αναπνεύσετε ή να μιλήσετε και τελικά λιποθυμία, ο άνθρωπος νιώθει ότι κάτι καταστροφικό συμβαίνει εκείνη τη στιγμή. Το σώμα μοιάζει να «κλείνει», ενώ ο νους κατακλύζεται από φόβο. Αυτό που έχει σημασία να κατανοήσουμε είναι ότι, εφόσον έχουν αποκλειστεί σοβαρά οργανικά αίτια από γιατρούς, τέτοια επεισόδια μπορούν να προκληθούν από μια ακραία αγχώδη αντίδραση του νευρικού συστήματος.

Σε καταστάσεις... έντονου άγχους ή πανικού, ο οργανισμός μπαίνει σε κατάσταση συναγερμού. Η αναπνοή αλλάζει χωρίς να το καταλαβαίνετε, γίνεται πιο γρήγορη και επιφανειακή, κάτι που οδηγεί σε υπεραερισμό. Αυτό προκαλεί πτώση του διοξειδίου του άνθρακα στο αίμα και ο εγκέφαλος αντιδρά με ζάλη, μουδιάσματα, τρέμουλο, αίσθημα αποπραγματοποίησης, δυσκολία στην ομιλία και έντονο φόβο ότι θα λιποθυμήσετε ή θα πεθάνετε. Σε ορισμένους ανθρώπους, αυτή η κατάσταση κορυφώνεται με λιποθυμικό επεισόδιο, όχι επειδή το σώμα καταρρέει, αλλά επειδή το νευρικό σύστημα υπερφορτώνεται.

Το πιο δύσκολο στοιχείο δεν είναι μόνο το ίδιο το επεισόδιο, αλλά αυτό που αφήνει πίσω του. Μετά από τέτοιες εμπειρίες, ο άνθρωπος αρχίζει να φοβάται διαρκώς μήπως ξανασυμβεί. Παρατηρεί το σώμα του συνεχώς, ελέγχει την αναπνοή, τη ζάλη, το παραμικρό σύμπτωμα. Αυτός ο συνεχής έλεγχος κρατά το νευρικό σύστημα σε εγρήγορση και αυξάνει την πιθανότητα νέου επεισοδίου. Έτσι δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος φόβου και σωματικών αντιδράσεων.

Είναι πολύ σημαντικό να ειπωθεί καθαρά ότι αυτά τα συμπτώματα δεν σημαίνουν ότι «χάνετε το μυαλό σας» ούτε ότι το σώμα σας σας προδίδει. Σημαίνουν ότι το σύστημα άγχους σας είναι υπερενεργοποιημένο και αντιδρά σαν να υπάρχει άμεσος κίνδυνος, ακόμη κι όταν δεν υπάρχει. Η εμπειρία είναι τρομακτική, αλλά από μόνη της δεν είναι επικίνδυνη, εφόσον έχουν αποκλειστεί οργανικά προβλήματα.

Για να μπορέσει να αντιμετωπιστεί ουσιαστικά αυτή η κατάσταση, χρειάζεται αφενός βεβαιότητα ότι έχουν γίνει οι απαραίτητοι ιατρικοί έλεγχοι και αφετέρου ψυχολογική δουλειά πάνω στον φόβο των σωματικών αισθήσεων. Η ψυχοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει να κατανοήσετε τι πυροδοτεί αυτά τα επεισόδια, πώς συντηρούνται και πώς να σπάσει ο κύκλος του πανικού. Σε αρκετές περιπτώσεις, βοηθά και η φαρμακευτική αγωγή, πάντα σε συνεργασία με ψυχίατρο. Read more

Τα συμπτώματα που περιγράφετε είναι έντονα και χρειάζονται προσοχή. Πριν αποδοθούν σε ψυχολογικούς λόγους, είναι σημαντικό να γίνει ιατρικός έλεγχος, ώστε να αποκλειστούν οργανικές αιτίες.

Από ψυχοθεραπευτική σκοπιά, εφόσον δεν υπάρχει οργανικό εύρημα, μια τέτοια εικόνα μπορεί να σχετίζεται με κρίσεις πανικού, έντονο άγχος ή υπεραερισμό, οι οποίοι συχνά προκαλούν ζάλη, μούδιασμα, δυσκολία στην αναπνοή και αίσθημα απώλειας ελέγχου. Τα συμπτώματα είναι πραγματικά και ιδιαίτερα δυσάρεστα, ακόμη κι αν έχουν ψυχογενή βάση.

Η σωστή προσέγγιση είναι πρώτα η ιατρική αξιολόγηση και στη συνέχεια η ψυχοθεραπευτική διερεύνηση, ώστε να κ...ατανοηθούν οι αιτίες και να μειωθεί η ένταση και η συχνότητα των επεισοδίων. Read more

Θα πρότεινα έναν γενικό έλεγχο από Ιατρό ώστε να αποκλειστεί τυχόν πρόβλημα υγείας και έπειτα εάν οι εξετάσεις σας είναι καλές θα ήταν καλό να επισκεφθείτε έναν ψυχίατρο ώστε να δείτε αν αυτά τα συμπτώματα πηγάζουν από κάτι ψυχικό, σαφώς αν υπάρξει κάποια διάγνωση θα σας βοηθούσε παράλληλα και η ψυχοθεραπεία.

Καλησπέρα σας!
Αυτό που περιγράφετε είναι πολύ έντονο και κατανοούμε πόσο τρομακτικό μπορεί να είναι όταν συμβαίνει. Τα συμπτώματα που αναφέρετε (ζάλη, τρέμουλο, μουδιάσματα, δυσκολία στην αναπνοή και στην ομιλία, αίσθηση λιποθυμίας) εμφανίζονται συχνά σε κρίσεις πανικού ή σε καταστάσεις έντονου άγχους, όταν το νευρικό σύστημα μπαίνει σε κατάσταση «συναγερμού».

Σε αυτές τις στιγμές, το σώμα αντιδρά σαν να υπάρχει άμεσος κίνδυνος, ακόμη κι αν δεν υπάρχει πραγματικά. Η αναπνοή γίνεται πιο γρήγορη και ρηχή, η ένταση αυξάνεται και αυτό μπορεί να προκαλέσει ζάλη, μουδιάσματα ή την αίσθηση ότι θα λιποθυμήσετε ή ότι χάνετε τον... έλεγχο. Παρότι τα συμπτώματα είναι πολύ δυσάρεστα, συνήθως δεν είναι επικίνδυνα από μόνα τους.

Ωστόσο, επειδή τα συμπτώματα είναι έντονα και περιλαμβάνουν λιποθυμική αίσθηση, είναι σημαντικό να έχει προηγηθεί ή να γίνει ένας ιατρικός έλεγχος, ώστε να αποκλειστούν οργανικά αίτια. Εφόσον δεν προκύψει κάτι παθολογικό, η ψυχολογική υποστήριξη μπορεί να βοηθήσει ουσιαστικά.

Η ψυχοθεραπεία βοηθά να κατανοήσετε τι πυροδοτεί τις κρίσεις και να μάθετε πρακτικούς τρόπους διαχείρισής τους, ώστε σταδιακά να μειωθούν. Δεν χρειάζεται να το αντιμετωπίσετε μόνοι σας. Read more