Υπάρχει λύση για night eating syndrome με ξύπνημα και φαγητό τη νύχτα;

Καλησπέρα σας. Το Night Eating Syndrome συγκαταλέγεται στις διατροφικές διαταραχές και αποτελεί μια σύνθετη κατάσταση όπου εμπλέκονται πολλαπλά συστήματα: ο κιρκάδιος ρυθμός, ο άξονας στρες, οι μηχανισμοί πείνας–κορεσμού και η συναισθηματική ρύθμιση. Δεν αφορά μόνο την τροφή, ούτε είναι θέμα «θέλησης». Υπάρχει σαφής νευροβιολογική εμπλοκή, γι’ αυτό και η παρέμβαση χρειάζεται εξειδικευμένη γνώση του τι συμβαίνει στον εγκέφαλο και στη συμπεριφορά.

Φαρμακευτικές επιλογές όπως οι αγωνιστές GLP-1 δρουν κυρίως στη ρύθμιση της όρεξης και του μεταβολισμού, όμως δεν στοχεύουν τους μηχανισμούς της νυχτερινής αφύπνισης και της συναισθ...ηματικής ενεργοποίησης που συντηρούν το σύνδρομο.

Έτσι η ψυχοθεραπεία αποτελεί βασικό πυλώνα στη θεραπεία των διατροφικών διαταραχών και φυσικά συστήνεται συνεργασία με επαγγελματία εξειδικευμένο στις διατροφικές διαταραχές. Προσωπικά, έχω εξειδικευτεί ως Master Practitioner in Eating Disorders και σε τέτοιου είδους περιστατικά επιλεγω τη διεπιστημονική προσέγγιση ακολουθώντας ένα στοχευμένο θεραπευτικό πλάνο σε συνεργασία με εξειδικευμένο διατροφολόγο, ώστε να αντιμετωπιστεί το διατροφικό μοτίβο όσο αλλά και οι υποκείμενοι ψυχολογικοί παράγοντες.

Όσο δύσκολο και αν φαίνεται, το Night Eating Syndrome μπορεί να δουλευτεί και να ξεπεραστεί με τη σωστή καθοδήγηση. Αν επιθυμείτε, θα χαρώ να το συζητήσουμε πιο αναλυτικά. Read more

Το night eating syndrome δεν είναι θέμα έλλειψης θέλησης ούτε κακή συνήθεια.
Είναι μια σύνθετη διαταραχή που συνδυάζει χαρακτηριστικά διαταραχής πρόσληψης τροφής, ύπνου και διάθεσης. Περιγράφηκε για πρώτη φορά το 1955 από τον Albert Stunkard και σήμερα ταξινομείται από το εγχειρίδιο DSM-5 στις "Άλλες Καθορισμένες Διαταραχές Πρόσληψης Τροφής ή Διατροφής" (OSFED).
Πολύ συχνά το νυχτερινό φαγητό λειτουργεί σαν ρύθμιση έντασης. Το σώμα ξυπνά από εσωτερική ανησυχία και τρώγοντας ηρεμεί προσωρινά.
Το ότι δεν βοήθησε η ψυχοθεραπεία σημαίνει ότι ίσως δεν βρέθηκε ακόμα η σωστή για εσάς.
Στην ψυχοθεραπεία δεν δουλεύουμε μόνο... το τι τρώτε τη νύχτα, αλλά το γιατί το σώμα σας ζητά φαγητό εκείνη την ώρα. Πολύ συχνά η βουλιμική συμπεριφορά συνδέεται με ασυνείδητες διεργασίες που δεν έχουν βρει λόγια για να εκφραστούν.
Διερευνώνται πρώιμες εμπειρίες στέρησης, συναισθηματικής μοναξιάς ή ανάγκης για παρηγοριά, όπου το φαγητό λειτούργησε ως ο πιο άμεσος τρόπος αυτορρύθμισης.
Συχνά υπάρχει έντονος εσωτερικός έλεγχος την ημέρα και τη νύχτα που χαλαρώνεται το φαγητό γίνεται ένας ασυνείδητος τρόπος να μειωθεί το άγχος και η εσωτερική ένταση.
Στη ψυχοθεραπεία θα βοηθηθείτε να αναγνωρίσετε αυτά τα μοτίβα, να συνδέσετε το σύμπτωμα με το συναίσθημα που προηγείται και να αναπτύξετε πιο ασφαλείς τρόπους ρύθμισης.
Όταν το σώμα δεν χρειάζεται πια να ακούγεται μέσα από το φαγητό, η συμπεριφορά αρχίζει σταδιακά να υποχωρεί.
Αυτό είναι μια βαθιά διαδικασία, αλλά θα φέρει ουσιαστική αλλαγή. Read more

Καταρχάς απαιτείται ενδοκρινολογικός έλεγχος (αν δεν έχει ήδη γίνει) και διατροφολογική τροποποίηση (θα χαρώ να το συζητήσουμε αν θέλετε). Κατά δεύτερον, μπορεί να χρειάζονται φάρμακα ψυχικής υποστήριξης από ψυχίατρο. Τέλος, έχει σημασία να δούμε ποια GLP-1 ανάλογα χρησιμοποιήσατε, σε τι δόση και για πόσο διάστημα. Θα χαρώ να τα συζητήσουμε αν θέλετε.

Έχετε ρυθμίσει τα γευματα σας στη διάρκεια της ημέρας?...να μην υπάρχει στερηση. Επισης εχετε μια σταθερή ρουτινα υπνου?...καλο ειναι να διαχειρηστείτε το άγχος σας συνεχιζοντας την θεραπεια σας...πιθανον να πρεπει να ελεγξετε τις ορμονες μελατονινη, λεπτινη, κορτιζολη...

Και μόνο που το περιγράφεις έτσι — «δεν αντέχω άλλο» — δείχνει πόσο εξαντλητικό είναι για εσένα.

Το night eating syndrome δεν είναι θέμα έλλειψης θέλησης. Συνήθως συνδέεται με άγχος, ρυθμό ύπνου, καταπιεσμένα συναισθήματα μέσα στην ημέρα ή έναν οργανισμό που έχει μάθει να «χαλαρώνει» μόνο μέσω του φαγητού τη νύχτα. Όταν ξυπνάς 2–3 φορές και τρως, αυτό λειτουργεί συχνά σαν μηχανισμός ρύθμισης — όχι σαν συνειδητή επιλογή.

Αν η ψυχοθεραπεία που έκανες δεν βοήθησε, δεν σημαίνει ότι «δεν υπάρχει λύση». Μπορεί:

να μην εστίασε στη διατροφική συμπεριφορά συγκεκριμένα,

να μην συνδέθηκε ...με το κομμάτι του ύπνου και του στρες,

ή να μην ένιωσες αρκετή ασφάλεια για να δουλευτεί σε βάθος.

Επίσης, τα GLP-1 φάρμακα βοηθούν κυρίως στη ρύθμιση της όρεξης — αλλά το night eating συχνά δεν είναι απλή πείνα. Είναι βιολογικό + ψυχολογικό μοτίβο μαζί.

Υπάρχει λύση;
Ναι — αλλά συνήθως όχι με έναν μόνο δρόμο.

Αυτό που βοηθά περισσότερο είναι μια πιο ολιστική προσέγγιση:

αξιολόγηση ύπνου και κιρκάδιου ρυθμού

σταθεροποίηση γευμάτων μέσα στην ημέρα (πολλοί που τρώνε νύχτα υποσιτίζονται άθελά τους τη μέρα)

στοχευμένη θεραπευτική δουλειά πάνω στη ρύθμιση συναισθήματος

μείωση βραδινού στρες

σε κάποιες περιπτώσεις, συνεργασία με ψυχίατρο για ρύθμιση ύπνου ή άγχους

Δεν είσαι «χαμένη υπόθεση». Και το ότι ψάχνεις ακόμη σημαίνει ότι υπάρχει μέσα σου κομμάτι που θέλει να σταματήσει αυτόν τον κύκλο. Read more