Πώς να βοηθήσω το 4χρονο αγόρι μου με αυτισμό να προσαρμοστεί στο σχολείο;

Πρόκειται για μια πολύ συνηθισμένη δυσκολία που αντιμετωπίζουν πολλά παιδιά στο φάσμα του αυτισμού και απασχολεί έντονα πολλούς γονείς. Σύμφωνα με την Ειδική Αγωγή, την Αναπτυξιακή Ψυχολογία και την Εφαρμοσμένη Ανάλυση Συμπεριφοράς (Applied Behavior Analysis - ABA), το γεγονός ότι το παιδί σας αντιδρά με άρνηση και κλάμα όταν φτάνει στο σχολείο ή σε θεραπείες (όπως λογοθεραπεία και εργοθεραπεία) μπορεί να σχετίζεται με πολλαπλούς λόγους, όπως αλλαγές στη ρουτίνα ή δυσκολία στη μετάβαση από έναν χώρο σε άλλον (μεταβατικότητα), άγχος αποχωρισμού (ειδικά αν είναι σε νηπιακή ηλικία ή δεν έχει συνηθίσει το περιβάλλον), αισθητηριακή υπερευαισθησία ...(π.χ. σε ήχους, φώτα, μυρωδιές), δυσκολία στην επικοινωνία (αν δεν μπορεί να εκφράσει τι τον ενοχλεί, το δείχνει με συμπεριφορά) ή μη επαρκής κατανόηση του πού πηγαίνει και γιατί. Αυτό που προτείνεται στην ειδική παιδαγωγική προσέγγιση είναι οπτικοποιημένο πρόγραμμα (visual schedule), καθώς τα παιδιά στο φάσμα επωφελούνται σημαντικά από οπτικές ρουτίνες. Μπορείτε να φτιάξετε ένα απλό πρόγραμμα με εικόνες (π.χ. σπίτι → αυτοκίνητο → σχολείο → παιχνίδι), για να το βλέπει καθημερινά το παιδί ώστε να προετοιμάζεται νοητικά και να μειώνεται το άγχος του. Επιπλεον, βοηθα η προοδευτική έκθεση – σταδιακή προσαρμογή (desensitization): Αν είναι εφικτό, παραμείνετε για λίγα λεπτά στον χώρο μαζί του και μειώστε σταδιακά την παρουσία σας. Μπορείτε να δημιουργήσετε θετικές συνδέσεις με τον χώρο, π.χ. μέσα από αγαπημένα παιχνίδια ή τραγουδάκια με τον θεραπευτή. Επισης, μπορειτε να αξιοποιησετε την ομαλη μετάβαση με αντικείμενο αναφοράς (transitional object), δηλαδη να του δώσετε κάτι οικείο από το σπίτι (π.χ. ένα μικρό λούτρινο ή φωτογραφία), που του δίνει αίσθημα ασφάλειας. Το αντικείμενο αυτό «τον συνοδεύει» στις μεταβάσεις και μειώνει την ανασφάλεια. Σιγουρα στην κατευθυνση αυτη συμβαλλει και η σταθερή ρουτίνα – συγκεκριμένη ώρα και τρόπος προσέλευσης: Τα παιδιά με διαταραχη αυτιστικου φασματος δυσκολεύονται με το απρόβλεπτο κι ετσι οσο πιο σταθερό είναι το μοτίβο (π.χ. φτάνουμε κάθε μέρα στις 9:00, αποχαιρετισμός με φιλάκι και φράση «τα λέμε μετά!»), τόσο πιο ασφαλές το περιβάλλον. Τελος, μην ξεχνατε τη θετική ενίσχυση (positive reinforcement), δηλαδη το να επαινείτε κάθε μικρό βήμα προσαρμογής. Μπορεί να είναι μια λέξη ("Μπράβο που μπήκες στην τάξη!"), ένα αυτοκόλλητο, ή κάτι που αγαπά (π.χ. 5 λεπτά με το αγαπημένο του παιχνίδι μετά). Η ενίσχυση πρέπει να είναι άμεση, σταθερή και ειλικρινής. Αν ειναι εφικτο, εφαρμοστε Καταγραφή και συνεργασία με τους θεραπευτές, δηλαδη καταγράψτε πότε και πώς εμφανίζεται η άρνηση. Προσπαθηστε να εντοπίσετε αν υπάρχει συγκεκριμένο ερέθισμα που προκαλεί δυσφορία (π.χ. θόρυβος στην αίθουσα, αλλαγή προσωπικού, άγνωστο πρόσωπο), σε συνεργασια με τη διεπιστημονικη ομαδα ειδικων.Αν η άρνηση επιμένει ή επιδεινώνεται με την πάροδο του χρόνου, είναι σημαντικό να το συζητήσετε με τον αναπτυξιολόγο ή παιδοψυχίατρο που παρακολουθεί το παιδί, καθως και με τον ειδικό παιδαγωγό, ώστε να ενταχθούν δομημένες τεχνικές συμπεριφορικής παρέμβασης (όπως το PECS ή structured teaching - TEACCH).Συνοπτικα, η άρνηση εισόδου στο σχολείο ή στις θεραπείες είναι συχνή αντίδραση σε παιδιά στο φασμα του αυτισμου, λόγω των δυσκολιών τους στην προσαρμογή, επικοινωνία και αισθητηριακή ρύθμιση, οπότε με δομημένες στρατηγικές, σταθερότητα και συνεργασία με τον Ειδικο, η δυσκολία αυτή μπορεί να μειωθεί σημαντικά και το παιδί να νιώσει ασφάλεια και προβλεψιμότητα. Ο,τι καλυτερο σας ευχομαι! Read more

Καλησπέρα σας. Θα πρέπει να κατανοήσετε το λόγο που συμβαίνει. Τα παιδιά στο φάσμα νιώθουν ασφάλεια στην καθημερινά ρουτίνα ακόμα και για τα πιο απλά πράγματα. Μην συμβαίνει κάτι κατά τη διαδρομή έχει αλλάξει κάτι; Οι θεραπευτές του τις σας συμβουλεύουν; Πως εξηγούν το γεγονός ότι κλαίει πριν από τις θεραπείες;

Το κλάμα δεν ειναι αντίδραση καης συμπεριφοράς αλλα τρόπος εποικινωνιας. Που σημαίνει φοβάμαι η αγχώνομαι γιατί δεν ξέρω τι θα γίνει μετα.
Δεν θέλω να αποχωριστώ τη μαμά η το σπίτι μου

Το περιβάλλον με αγχώνει η οι ήχοι ο κόσμος οι μυρωδιές.
Εχω ανάγκη πο προετοιμασία
Δημιουργήστε ενα οπτικό πρόγραμμα.
Χρησιμοποιήστε εικόνες η φωτογραφίες που να δείχνουν τη σειρά πχ σπίτι , αυτοκίνητο , σχολείο,φαγητό, θεραπείες, επιστροφή σπίτι.
Μπορείτε να έχετε ενα ντοσιέ όπου με velcro να τα τοποθετει αυτά που κάνετε.
Χρησιμοποίησε και μια προειδοποίηση χρόνου όπου πριν φύγετε απο το σπίτι πες στε του σε 5 λεπτά δείξε μο...υ γιατί φεύγουμε. Τα παιδιά στο φασμα θέλουν μα ξέρουν τι τους περιμένει ώστε να ειναι προετοιμασία. Read more

Γεια σας . Να χαίρεστε το μικρό σας αγοράκι! Αντιλαμβάνομαι τη συναισθηματική φόρτιση του ίδιου και τη δική σας όταν κλαίει και δε θελει να μπει στο νηπιαγωγείο ή στη θεραπεία. Προφανώς χρειάζεται χρόνο να συνηθίσει , να κατανοήσει και να ιδιοποιηθεί τις ρουτίνες , ώστε να είναι σε θέση να αυτόρυθμιστεί. Κάντε υπομονή . Δώστε του χρόνο και ενθαρρύνεται. Πιθανώς να δυσκολεύεται στις μεταβάσεις. Προετοιμαστε τον. Δείξτε φωτογραφία που θα έχετε τραβήξει το χώρο ή τα προσωπα που απαρτίζουν το χώρο. Θα ωριμάσει , θα ρυθμιστεί φαντάζομαι και από τους θεραπευτές του και θα αυτόρυθμιστεί. Θα μάθει και την ρουτίνα του . Ειναι επιθυμητό να δείτε και τι... του αρέσει από παιχνίδι και πιθανώς να το έχει τον πρώτο καιρό μαζί του. Είμαι στη διάθεσή σας για όποια απορία. Read more

Καλησπέρα σας! Σας ευχαριστούμε πολύ για την ερώτηση. Είναι συχνό στα παιδιά που βρίσκονται στο φάσμα του αυτισμού να δυσκολεύονται στη μετάβαση όταν φτάνουν στη θεραπεία ή στο σχολείο. Αυτό που βοηθά είναι να υπάρχει πάντα η ίδια ρουτίνα στο πώς τον αποχαιρετάτε, να του δείχνετε σε εικόνες τι θα γίνει μετά και να έχει μαζί του κάτι αγαπημένο που του δίνει ασφάλεια. Καλό είναι, ο αποχαιρετισμός να είναι σύντομος. Με το χρόνο και τη συνέπεια σιγά σιγά αυτή η συμπεριφορά θα μειωθεί.

Καλησπέρα. Υπάρχει πάντα κάποιος λόγος. Πρέπει να δείτε γιατί κλαίει στο σχολείο. Είναι ο αποχωρισμος, το έκανε απο την αρχή, έγινε κάτι? Στις θεραπείες θα ξέρουν λογικά οι θεραπευτές γιατί κλαίει. Βρείτε τι είναι αυτό που τον ενοχλεί ανα περιβάλλον ώστε να το διαχειριστειτε και να ηρεμήσει και ο μικρός. Πάντα υπάρχει λογως για την συμπεριφορά.

Τα παιδάκια που είναι στο φάσμα του Αυτισμού έχουν μειωμένη ικανότητα στην προσαρμογή καθώς και στις συχνές αλλαγές .Λειτουργουν σε ρουτίνες .Αυτο σημαίνει ότι χρειάζεται μεγαλύτερο διάστημα από παιδί τυπικής ανάπτυξης στο να συνηθίσει .Μπορειτε να είστε για λίγο στο χώρο και βαθμιαία να μειώνετε το χρονικό διάστημα που παραμένετε μαζί του έως ότου καθίσει πλέον μόνο του .