Πώς να βοηθήσω κόρη με άγχος πανελληνίων και γαστρεντερικά ψυχοσωματικά συμπτώματα;

Καλο θα ηταν να ξεκινήσει ψυχοθεραπεία CBT & εσεις συμβουλευτικη γονεων. Η εξίσωση ειναι συνθετη : πανελληνιες, αγχος και σωματικα συμπτώματα. Η ψυχοθεραπεία θα βοηθήσει να γινει πιο λειτουργική η καθημερινότητα σιγα σιγα. Μπορειτε να επικοινωνήσετε μαζι μου.

Θα ήταν σημαντικό πρώτα να ενημερώσετε τον παιδίατρο / γιατρό σας για να αποκλειστούν οργανικές αιτίες των συμπτωμάτων. Παράλληλα, η υποστήριξη από ψυχολόγο ή ψυχοθεραπευτή μπορεί να προσφέρει ένα ασφαλές περιβάλλον στο οποίο θα μπορέσει να εκφράσει τις σκέψεις και τα συναισθήματά της, θα κατανοήσει τις αιτίες των συμπτωμάτων και θα μάθει να τα διαχειρίζεται καλύτερα.

Καλησπέρα,
Αυτό που περιγράφετε είναι μια αγχώδη κατάσταση που βρίσκει διέξοδο στο σώμα, ιδιαίτερα στο γαστρεντερικό, κάτι πολύ συχνό σε περιόδους υψηλής πίεσης όπως οι πανελλήνιες.
Τα συμπτώματα που εμφανίζει, μαζί με τη ντροπή και τους ψυχαναγκασμούς, δείχνουν ότι το άγχος της δεν είναι απλώς περαστικό.
Αυτό που θα σας συμβούλευα είναι να τη στηρίξετε στο να λάβει την κατάλληλη βοήθεια. Η ψυχοθεραπεία θα της προσφέρει έναν ασφαλή χώρο για να κατανοήσει τι της συμβαίνει, να μειώσει τα συμπτώματα και να δουλέψει τόσο το άγχος όσο και τους ψυχαναγκασμούς με θεραπευτικό τρόπο.

Καλησπέρα σας. Η περίοδος των πανελληνίων είναι συχνά συνδεδεμένη με έντονο άγχος, το οποίο με τη σειρά του μπορεί να εκδηλωθεί μέσω σωματικών συμπτωμάτων. Ένα από τα πιο ευαίσθητα στο στρες συστήματα είναι το πεπτικό, αφού σε καταστάσεις έντονου άγχους μπορεί να εμφανιστεί φούσκωμα, αέρια, κοιλιακό άλγος κ.α. Μάλιστα, συχνά δημιουργείται κι ένας φαύλος κύκλος, λόγω της σκέψης ότι εάν καταναλωθεί μια ποσότητα φαγητού θα οδηγήσει σε ενόχληση, σκέψη που από μόνη της αυξάνει το άγχος και οδηγεί σε σωματική δυσφορία. Το ότι η κόρη σας αποφεύγει το φαγητό είναι λογικό, καθώς μειώνει το άγχος για τη δεδομένη στιγμή. Ωστόσο, αποτελεί μια συμπεριφορά... αποφυγής, η οποία μακροπρόθεσμα συντηρεί την κατάσταση που αντιμετωπίζει (όσο αποφεύγει το φαγητό, τόσο πιο "φοβερό" θα γίνεται το να φάει και να βγει έξω, τόσο μεγαλύτερο άγχος θα δημιουργεί το φαγητό συνδυαστικά με την έξοδο). Ιδανικά, η αποφυγή είναι σημαντικό να μειωθεί σταδιακά, έως ότου σταματήσει εντελώς. Τον ίδιο σκοπό εξυπηρετούν και οι συμπεριφορές με τα φώτα που περιγράφετε (οι τελετουργίες που αναφέρετε), οι οποίες εξυπηρετούν κυρίως στο να μειωθεί το άγχος τη δεδομένη στιγμή, συντηρούν όμως το ζήτημα μακροπρόθεσμα, αφού ο οργανισμός δεν μαθαίνει ότι το άγχος και η ένταση θα μειωθούν ακόμη κι αν δεν προχωρήσει το άτομο στην τελετουργία. Ως γονέας μπορείτε να ενθαρρύνετε την κόρη σας να μην προχωρά σε συμπεριφορές αποφυγής, σταδιακά, πάντα σε ένα υποστηρικτικό πλαίσιο και εξηγώντας πώς οι συμπεριφορές αποφυγής ή οι καταναγκαστικές συμπεριφορές συντηρούν στην ουσία τη δυσφορία. Πέρα από αυτό όμως, το σημαντικότερο από όλα είναι να υπάρχει ανοιχτή επικοινωνία (ακούγοντας τους προβληματισμούς της), ώστε η ίδια να μπορέσει ελεύθερα να σας μιλήσει για τις σκέψεις της και το άγχος που βιώνει. Επίσης, είναι σημαντικό να επικοινωνήσετε στην κόρη σας, εάν δεν τον έχετε ήδη κάνει, πως η συνθήκη των πανελληνίων δεν καθορίζει την αξία/επάρκεια/ικανότητα της ίδιας, καθώς η θέση αυτή, όταν προέρχεται από τους γονείς, μπορεί να αποφορτίσει πολλές φορές από την πίεση. Εάν τα συμπτώματα επηρεάζουν την καθημερινότητά της σημαντικά, εάν επιμένουν για μεγάλο διάστημα και εάν οι τελετουργίες είναι έντονες, θα ήταν καλύτερα να υπάρξει μια αξιολόγηση από έναν ειδικό ψυχικής υγείας, ο οποίος θα μπορέσει να δομήσει ένα υποστηρικτικό θεραπευτικό πλάνο ώστε να μην βιώνει την δυσφορική συνθήκη μόνη της και να μπορέσει να ανακουφιστεί από τα συμπτώματα. Εύχομαι γρήγορη ανακούφιση και μια όμορφη πορεία για την κόρη σας, ό,τι κι αν ακολουθήσει στη συνέχεια. Συγχαρητήρια και σε εσάς που προσπαθήσετε να βοηθήσετε όπως μπορείτε. Καλή συνέχεια, να είστε καλά! Read more

Καλημέρα σας,
Θα βοηθούσε αρχικά να γίνει μια ολοκληρωμένη εκτίμηση από ιατρό αντίστοιχης ειδικότητας και στην συνέχεια να δουλευτούν ζητήματα που έχουν να κάνουν με τις ανησυχίες της και πως είναι για την ίδια η κατάσταση που βιώνει. Εφόσον ολοκληρωθεί η ιατρική αξιολόγηση μπορείτε να επισκεφθείτε ένα ψυχολόγο - ψυχοθεραπευτή για να γίνει και εκεί μια πρώτη ψυχολογική διερεύνηση.

Με εκτίμηση