Obesity treatment

Η παχυσαρκία αποτελεί σήμερα μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις δημόσιας υγείας σε διεθνές επίπεδο. Παλαιότερα, η παχυσαρκία αντιμετωπίστηκε σαν αδυναμία θέλησης. Πλέον, είναι σαφές ότι η παχυσαρκία είναι μια χρόνια, πολυπαραγοντική νόσος με βιολογικούς, ορμονικούς, ψυχολογικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες, ενώ τα άτομα με παχυσαρκία αντιμετωπίζουν τις συνέπειές της, χωρίς πολλές φορές να γνωρίζουν τις διαθέσιμες επιλογές θεραπείας και ότι μπορούν να κάνουν κάτι για να απαλλαγούν. 

Όπως και άλλες παθήσεις όπως ο διαβήτης, η υπέρταση ή το άσθμα, η παχυσαρκία διαγιγνώσκεται, παρακολουθείται και θεραπεύεται. Και όπως κάθε χρόνια νόσος, αντιμετωπίζεται καλύτερα όταν δεν την παλεύεις μόνος σου, αλλά απευθύνεσαι σε ειδικούς για να σε βοηθήσουν. 

Η παχυσαρκία είναι μια χρόνια νόσος που χαρακτηρίζεται από υπερβολική συσσώρευση λίπους στο σώμα. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, ορίζεται κλινικά με βάση τον Δείκτη Μάζας Σώματος (BMI ≥ 30) ή με βάση δείκτες κατανομής λίπους, όπως η αναλογία περιφέρειας μέσης προς ύψος και είναι αναγνωρισμένη ως νόσημα και περιλαμβάνεται επίσημα στη Διεθνή Κατάταξη Παθήσεων με κωδικό E66 στο ICD-10 και 5B81 στο ICD-11.

Η παχυσαρκία δεν είναι αισθητικό ζήτημα, αλλά ιατρική κατάσταση που συνδέεται με περισσότερες από 200 άλλες παθήσεις, από τον σακχαρώδη διαβήτη τύπου ΙΙ και την υπέρταση μέχρι την υπνική άπνοια και ορισμένες μορφές καρκίνου.

Τα στατιστικά στοιχεία για την Ελλάδα είναι ανησυχητικά. Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ (Ελληνική Έρευνα Υγείας-2023): 

• 24,2% είναι το ποσοστό των ενηλίκων που ζει με παχυσαρκία
• 38% είναι το ποσοστό των ενηλίκων με περιττό βάρος
• 21% είναι το ποσοστό των παιδιών που ζουν με παχυσαρκία ηλικίας 11-15 ετών
• Οι γυναίκες αντιμετωπίζουν συχνότερα το πρόβλημα
• Απαντάται συχνότερα σε χαμηλότερα κοινωνικοοικονομικά στρώματα

Σύμφωνα με μελέτη του Dianeosis του 2022, σε 3 στις 4 οικογένειες στην Ελλάδα τουλάχιστον ο ένας από τους δύο γονείς ζει με παχυσαρκία. Ενώ η Ελλάδα κατατάσσεται στην 1η θέση στην ΕΕ στην παιδική παχυσαρκία. Η παχυσαρκία κοστίζει στην Ελλάδα περίπου 4,92% δισ, ευρώ/ έτος. 

Ο ΔΜΣ είναι το διεθνές μέτρο που χρησιμοποιεί το βάρος και το ύψος ενός ατόμου για να υπολογίσει την ταξινόμηση του βάρους. 

ΔΜΣ/ BMI = Βάρος (kg) / [Ύψος (m)]²

Επεξήγηση αποτελέσματος

• Λιποβαρής: BMI < 18,5
• Φυσιολογικό βάρος: BMI 18,5 - 24,9
• Υπέρβαρο: BMI 25 - 29,9
• Παχυσαρκία Τάξης Ι: BMI 30 - 34,9
• Παχυσαρκία Τάξης ΙΙ: BMI 35 - 39,9 
• Παχυσαρκία Τάξης ΙΙΙ: BMI ≥ 40 

Ο ΔΜΣ, αν και είναι πολύ χρήσιμος δείκτης, έχει σημαντικούς περιορισμούς στην εφαρμογή και στην ερμηνεία των αποτελεσμάτων του. 

• Δεν μπορεί να διαχωρίσει το λίπος από τη μυϊκή μάζα
• Ενδέχεται να γίνει υποεκτίμηση σε ηλικιωμένους με σαρκοπενία
• Ενδέχεται να γίνει υπερεκτίμηση σε αθλητές με μεγάλη μυϊκή μάζα
• Στα παιδιά η ταξινόμηση διαφέρει και βασίζεται σε εκατοστημόρια και διαγράμματα ανάπτυξης του Π.Ο.Υ. (η ταξινόμηση γίνεται βάσει ηλικίας και φύλου)

Αυτοί οι περιορισμοί καθιστούν τον ΔΜΣ ως απλώς ένα ενδεικτικό εργαλείο και όχι ως αυτοτελές διαγνωστικό κριτήριο. Είναι σημαντικό να απευθυνθείς σε ειδικούς για να ελέγξεις αν το βάρος σου είναι φυσιολογικό και αν χρειάζεσαι κλινική εκτίμηση. 

Δες περισσότερα

Η παχυσαρκία προκύπτει από έναν συνδυασμό παραγόντων που δρουν μαζί. Οι πιο σημαντικοί είναι: 

Γενετική και οικογενειακή προδιάθεση: Η κληρονομικότητα παίζει πολύ σημαντικό ρόλο.  Ένα μεγάλο ποσοστό οφείλεται σε γενετικούς παράγοντες. Τα παιδιά γονέων που ζουν με παχυσαρκία έχουν 3 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να παρουσιάσουν κι εκείνα. 

Ορμονικοί παράγοντες: Διάφορες ενδοκρινικές διαταραχές, υποθυρεοειδισμός, σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών μπορεί να επηρεάζουν τη ρύθμιση της όρεξης και την αποθήκευση λίπους (λεπτίνη, ινσουλίνη, ορμόνες θυρεοειδούς, κορτιζόλη). 

Ψυχολογικοί παράγοντες: Η ψυχική υγεία παίζει σημαντικό ρόλο. Το χρόνιο στρες αυξάνει το επίπεδο κορτιζόλης παράγοντας συσσώρευση κοιλιακού λίπους, ενώ η συναισθηματική υπερφαγία εμφανίζεται σχεδόν στο 40% των περιστατικών. Το άγχος, η κατάθλιψη και τα ψυχικά τραύματα σχετίζονται επίσης με διαταραχές πρόσληψης τροφής. 

Περιβαλλοντικοί παράγοντες: Ο δυτικός τρόπος ζωής ευνοεί την ανάπτυξη παχυσαρκίας. Το γρήγορο φαγητό, τα αναψυκτικά και τα επεξεργασμένα τρόφιμα αποτελούν συχνή διατροφική επιλογή. Επιπλέον, η καθιστική εργασία και η έλλειψη καλού ποσοτικά και ποιοτικά ύπνου αποτελούν παράγοντες κινδύνου. 

Φάρμακα και άλλες παθήσεις: Ορισμένα αντικαταθλιπτικά, αντιψυχωσικά ή κορτικοστεροειδή φάρμακα ενδέχεται σε μακροχρόνια χρήση να οδηγούν σε αύξηση του βάρους.  

Παιδική και εφηβική παχυσαρκία: Τα παιδιά και οι έφηβοι αργότερα, ακολουθούν τις διατροφικές συνήθειες των γονέων τους. Η επιλογή κατανάλωσης γεύματος μπροστά από την τηλεόραση, ο υπερβολικός χρόνος μπροστά από μια οθόνη, η έλλειψη σωματικής άσκησης και ο λιγοστός χρόνος για ελεύθερο παιχνίδι, όλα μαζί οδηγούν σε αυξημένα ποσοστά παιδικής και εφηβικής παχυσαρκίας, που συνοδεύει τα άτομα και στην ενήλικη ζωή τους. 

Ο συνδυασμός αυτών των παραγόντων διαφέρει από άτομο σε άτομο, γι' αυτό η αντιμετώπιση πρέπει να είναι εξατομικευμένη. Μόνο ένας ειδικός υγείας μπορεί να καταρτίσει το κατάλληλο πλάνο για εσένα, βασισμένος στο ατομικό ιατρικό ιστορικό σου και στους δείκτες υγείας που έχεις.

Η διάγνωση της παχυσαρκίας δεν αφορά μόνο τη μέτρηση του βάρους, αλλά μια συνολική εκτίμηση της υγείας από εξειδικευμένο γιατρό, συνήθως παθολόγο, ενδοκρινολόγο ή διαβητολόγο. Ο στόχος είναι να εντοπιστούν τα αίτια, οι ενδεχόμενοι κίνδυνοι και να σχεδιαστεί το κατάλληλο θεραπευτικό πλάνο.

Η διάγνωση γίνεται από έναν ειδικό και περιλαμβάνει πολύ περισσότερα από τον BMI και τα αποτελέσματά του. Κατά την κλινική εξέταση από τον ειδικό καταγράφεται το ιατρικό ιστορικό, που περιλαμβάνει ατομικό και οικογενειακό ιστορικό, λήψη φαρμάκων, κάπνισμα, ψυχική υγεία, διατροφικό υπόβαθρο. 

Επίσης, χρειάζεται και μέτρηση της περιφέρειας μέσης και εκτίμηση σύστασης σώματος. 

Πολύ σημαντικές είναι φυσικά και οι εργαστηριακές εξετάσεις που θα ζητηθούν από τον γιατρό. 

Πιο συγκεκριμένα, η διάγνωση γίνεται: 

• Με καταγραφή διατροφικών συνηθειών
• Επίπεδο φυσικής δραστηριότητας
• Ποιότητα ύπνου
• Φάρμακα/συμπληρώματα διατροφής που λαμβάνονται
• Ιστορικό παχυσαρκίας/μεταβολικών νοσημάτων
• Μέτρηση ΔΜΣ
• Μέτρηση περιμέτρου μέσης
• Μέτρηση αρτηριακής πίεσης
• Εξέταση σε σημεία ινσουλινοαντίστασης

Στις εργαστηριακές εξετάσεις που θα ζητηθούν συμπεριλαμβάνονται: σάκχαρο νηστείας (έλεγχος διαβήτη/προδιαβήτη), HbA1c (γλυκόζη), ALT/AST (λιπώδες ήπαρ), λιπιδαιμικό προφίλ (μέτρηση καρδιαγγειακού κινδύνου), TSH/FT4 (θυρεοειδικός έλεγχος), ουρικό οξύ (μεταβολικό σύνδρομο).

Επίσης, ενδέχεται ο γιατρός να ζητήσει και επιπλέον εξετάσεις όπως λεπτομερή ορμονικό έλεγχο, μελέτη ύπνου ή ανάλυση βιοηλεκτρικής εμπέδησης ή DEXA (εκτίμηση μυϊκής μάζας). 

Η παχυσαρκία αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο για περισσότερες από 200 παθήσεις. Είναι χαρακτηριστικό ότι όσο αυξάνει ο βαθμός της παχυσαρκίας και η διάρκειά της, τόσο μεγαλώνει ο κίνδυνος αυτός. 

• Σακχαρώδης διαβήτης τύπου ΙΙ: το 42,8% των Ελλήνων ασθενών με ΣΔ2 ζουν με παχυσαρκία. 
• Καρδιαγγειακή νόσος: η υπέρταση εμφανίζεται στο 39% των ενηλίκων στη χώρα, και στο 65% των ατόμων με παχυσαρκία, με τον ΔΜΣ να αποτελεί τον κύριο παράγοντα κινδύνου. 
• Δυσλιπιδαιμία: Διαταραχή των λιπιδίων του αίματος.
• Εγκεφαλικό επεισόδιο: 2 φορές μεγαλύτερος κίνδυνος.
• Υπνική άπνοια. 
• Αυξημένος κίνδυνος επιπλοκών στις αναπνευστικές λοιμώξεις.
• Μη αλκοολική λιπώδης νόσος του ήπατος (NAFLD/MASLD): εντοπίζεται περίπου στο 75% των περιπτώσεων.
• Οστεοαρθρίτιδα γονάτων και ισχίων. 
• Οσφυαλγία.
• Αυξημένος κίνδυνος τραυματισμών/προβλήματα κινητικότητας.
• Ορισμένες μορφές καρκίνου (μαστού μετά την εμμηνόπαυση, παχέος εντέρου, ενδομητρίου, νεφρού, ήπατος). 
• Κατάθλιψη και άγχος. 
• Συναισθηματική υπερφαγία
• Υπογονιμότητα. 

Τα καλά νέα είναι ότι η μείωση του βάρους κατά 5–10% συνήθως μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο για όλες αυτές τις παθήσεις.

Δεν υπάρχει μια συγκεκριμένη θεραπεία για όλους. Είναι μια μακροχρόνια διαδικασία που απαιτεί ολιστική προσέγγιση.  Υπάρχουν επιλογές που συνδυάζονται με βάση το ιστορικό, τα συνοδά νοσήματα και τους στόχους του κάθε ατόμου. 

Οι κύριες κατηγορίες είναι: 

(1) Διατροφική παρέμβαση: εξατομικευμένο πρόγραμμα από διαιτολόγο, με στόχο μακροχρόνια αλλαγή και όχι περιοριστική δίαιτα με στερήσεις.

(2) Φυσική δραστηριότητα: προσαρμοσμένη στις δυνατότητες και τις προτιμήσεις του ατόμου. 

(3) Ψυχολογική υποστήριξη: γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία, υποστήριξη για διατροφικές διαταραχές, στρες-management.

(4) Φαρμακευτική αγωγή: υπάρχουν εγκεκριμένες θεραπευτικές επιλογές που μπορεί να συζητήσει ο γιατρός σου, ανάλογα με την περίπτωση. 

(5) Βαριατρική χειρουργική: προτείνεται μόνο σε επιλεγμένες περιπτώσεις σοβαρής παχυσαρκίας με συνοδά νοσήματα και εφόσον δεν είναι αποτελεσματική ή δεν ενδείκνυται η φαρμακευτική αγωγή. Η σωστή θεραπεία επιλέγεται μαζί με τον γιατρό σου. Δεν μπορείς να επιλέξεις μόνος σου αυτό που θα έχει αποτέλεσμα και θα είναι ασφαλές για εσένα. 

Η αντιμετώπιση της παχυσαρκίας ξεκινά συνήθως με έναν από τρεις ειδικούς: Παθολόγο ή γενικό γιατρό, για μια πρώτη ολιστική αξιολόγηση και για να κατευθυνθείς στους κατάλληλους εξειδικευμένους ειδικούς. 

Ενδοκρινολόγο: όταν υπάρχουν ορμονικοί παράγοντες, διαβήτης, ή ανάγκη για φαρμακευτική παρέμβαση. 

Διαιτολόγο-διατροφολόγο: για το διατροφικό σχέδιο και τη μακροχρόνια συνεργασία.

Σε αρκετές περιπτώσεις, η σωστή φροντίδα είναι συνδυασμός των τριών. Στο doctoranytime μπορείς να βρεις ειδικούς με εμπειρία στη διαχείριση βάρους, να δεις διαθεσιμότητα και αξιολογήσεις και να κλείσεις ραντεβού online.

Συντηρητική θεραπεία

Περιλαμβάνει αλλαγές στη διατροφή και προτείνεται μεσογειακό διατροφικό μοντέλο, σταδιακή μείωση ημερήσιων θερμίδων, αποφυγή επεξεργασμένων τροφών. Συνιστάται ήπια άσκηση περίπου 3 φορές την εβδομάδα ή αεροβική άσκηση κατά περίπτωση, ασκήσεις αντίστασης για διατήρηση μυϊκής μάζας. Ως προς τη συμπεριφορά, συνιστάται βελτίωση της ποιότητας του ύπνου, τακτικά γεύματα σε σταθερές ώρες και διαχείριση του στρες και του άγχους της καθημερινότητας. Με αυτές τις βασικές συμβουλές, θα μπορέσεις αργά και σταθερά να πετύχεις απώλεια βάρους με διάρκεια στον χρόνο. 

Φαρμακευτική αγωγή

Στην Ελλάδα διατίθενται πλέον εγκεκριμένα φάρμακα για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας με ενδείξεις BMI ≥ 30 ή BMI ≥ 27 με συνοδά νοσήματα (ορλιστάτη, λιραγλουτίδη, σεμαγλουτίδη- Αγωνιστές GLP-1). Όλα τα φάρμακα απαιτούν ιατρική καθοδήγηση και παρακολούθηση. 

ΒΡΕΣ ΕΙΔΙΚΟ

Χειρουργική θεραπεία

Σε ορισμένες περιπτώσεις που θα κρίνει ο γιατρός και εφόσον δεν ενδείκνυται κάποια από τις παραπάνω μεθόδους, υπάρχει και η επιλογή της χειρουργικής αντιμετώπισης. Ένδειξη για χειρουργική αντιμετώπιση υπάρχει όταν:

• BMI ≥ 40
• BMI ≥ 35 με σοβαρά συνοδά νοσήματα
• Αποτυχία συντηρητικής θεραπείας

Κύριοι τύποι επεμβατικών πράξεων:

• Γαστρικό μανίκι (sleeve): 50-60% απώλεια περιττού βάρους
• Γαστρική παράκαμψη (bypass): 60-70% απώλεια περιττού βάρους

Οι χειρουργικές επεμβάσεις για την παχυσαρκία, γνωστές ως βαριατρικές χειρουργικές επεμβάσεις, περιλαμβάνουν διάφορες τεχνικές που προσαρμόζονται στις εξατομικευμένες ανάγκες των ασθενών. Οι τεχνικές βαριατρικής χειρουργικής έχουν εξελιχθεί πλέον, παρέχοντας εξαιρετικές χειρουργικές επιλογές. 

Ψυχολογική υποστήριξη

Η ψυχολογική υποστήριξη συνιστάται για τη διαχείριση της συναισθηματικής υπερφαγίας, την βελτίωση της αυτοεκτίμησης, την πρόληψη υποτροπών βάρους μετά το πέρας της θεραπείας και τη διαχείριση του καθημερινού στρες που αντιμετωπίζει ένας ασθενής. 

Μύθος #1

Η παχυσαρκία είναι θέμα θέλησης. 

Η αλήθεια

Όχι, είναι μια χρόνια κατάσταση με βιολογικές, ψυχολογικές και περιβαλλοντικές αιτίες. Απαιτεί ιατρική φροντίδα και όχι απλώς ένα ειδικό πρόγραμμα διατροφής για απώλεια βάρους. 

Μύθος #2

Αν τα κιλά μου είναι εντός ορίων, δεν έχω πρόβλημα ούτε κινδυνεύω. 

Η αλήθεια

Ο ΔΜΣ και η περιφέρεια μέσης μετρούν διαφορετικά πράγματα, και άρα, ο ένας μπορεί να είναι φυσιολογικός και ο άλλος όχι. Χρειάζεται και κλινική αξιολόγηση των αποτελεσμάτων.

Μύθος #3

Η παχυσαρκία είναι μόνο αισθητικό πρόβλημα.

Η αλήθεια

Όχι, δεν είναι μόνο αισθητικό πρόβλημα. Συνδέεται άμεσα ή έμμεσα με περισσότερες από 200 παθήσεις, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων μορφών καρκίνου, καρδιαγγειακών παθήσεων, σακχαρώδους διαβήτη και άλλων. Έχει ακόμη και ψυχολογικές επιπτώσεις στα άτομα, καθώς επηρεάζει την προσωπική και κοινωνική ζωή ενός ατόμου. 

Μύθος #4

Η παιδική παχυσαρκία περνάει από μόνη της. 

Η αλήθεια

Η πλειοψηφία των παιδιών που ζουν με παχυσαρκία, θα αντιμετωπίσουν το ίδιο πρόβλημα και ως ενήλικες. Η έγκαιρη και ολοκληρωμένη παρέμβαση στην παιδική ηλικία είναι πολύ σημαντική για την πρόληψη μακροχρόνιων επιπλοκών. 

Μύθος #5

Δεν χρειάζομαι γιατρό. Μπορώ και μόνος μου. Οι γρήγορες δίαιτες είναι πιο αποτελεσματικές. 

Η αλήθεια

Όχι, αν θέλεις αποτέλεσμα που θα έχει διάρκεια μέσα στον χρόνο και δεν θα έχει συνέπειες στην υγεία σου και σε βασικούς δείκτες, θα πρέπει να απευθυνθείς σε ειδικό. Δεν είναι όλες οι δίαιτες κατάλληλες για όλους. Επίσης, η υπερβολικά γρήγορη απώλεια βάρους είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα επανακτηθεί μέσα σε λίγο καιρό. 

Μύθος #6

Είμαι στην εμμηνόπαυση και δυσκολεύομαι να χάσω βάρος. 

Η αλήθεια

Σαφέστατα οι ορμονικές αλλαγές που συμβαίνουν στο σώμα εκείνη την περίοδο καθιστούν την απώλεια βάρους δυσκολότερη, όχι όμως αδύνατη. Με την κατάλληλη ίσως φαρμακευτική αγωγή, ένα εξατομικευμένο πλάνο διατροφής και άσκησης, μπορεί να σε βοηθήσει να πετύχεις τον στόχο σου και ταυτόχρονα, να παραμείνεις υγιής και να καταφέρεις να διατηρήσεις σε βάθος χρόνου το αποτέλεσμα. 

1) Πότε πρέπει να απευθυνθώ σε γιατρό για την παχυσαρκία; 

Η παχυσαρκία διαγιγνώσκεται όταν ο ΔΜΣ είναι ≥ 30 kg/m² ή ≥ 27 με συνοδά νοσήματα, σε συνδυασμό με αυξημένη περίμετρο μέσης. Δεν αρκούν όμως μόνο αυτές οι μετρήσεις. Χρειάζεται να γίνει κλινική αξιολόγηση από τον αρμόδιο γιατρό. 

2) Μπορώ να χάσω το περιττό βάρος μόνο με δίαιτα;

Οι τροποποιήσεις στη διατροφή δεν αρκούν για να έχεις ένα μακροπρόθεσμο και υγιές αποτέλεσμα μακροπρόθεσμα. Χρειάζεται να ακολουθήσεις μια ολιστική προσέγγιση που να περιλαμβάνει διατροφή, άσκηση, αλλαγή της συμπεριφοράς/προσέγγισης της διατροφής/του τρόπου ζωής, και σε ορισμένες περιπτώσεις, φαρμακευτική ή χειρουργική παρέμβαση. Ο γιατρός είναι ο κατάλληλος να κρίνει ποια μέθοδος ενδείκνυται για τη δική σου περίπτωση. 

3) Τι εξετάσεις συνιστώνται για το βάρος;

Ο γιατρός θα ζητήσει να κάνεις έναν αιματολογικό έλεγχο που να περιλαμβάνει δείκτες όπως σάκχαρο, HbA1c, λιπιδαιμικό προφίλ, θυρεοειδικές ορμόνες και ηπατικά ένζυμα. Κατά περίπτωση και αφού ο γιατρός μελετήσει το ιατρικό ιστορικό του ασθενή, ενδέχεται να ζητηθούν και περαιτέρω εξετάσεις, όπως ο καρδιολογικός έλεγχος ή απεικονιστικός έλεγχος κατά περίπτωση. 

4) Σε ποιον γιατρό να απευθυνθώ για την παχυσαρκία; 

Εφόσον πρόκειται για μια ολιστική προσέγγιση θα χρειαστεί μια ομάδα γιατρών και ειδικών (γενικός ιατρός/παθολόγος, ενδοκρινολόγος, διαιτολόγος/διατροφολόγος, διαβητολόγος, καρδιολόγος, ειδικός βαριατρικής, ψυχολόγος). Ο γενικός ιατρός θα σε κατευθύνει στις επιμέρους ειδικότητες κατά περίπτωση και βάσει κλινικής εικόνας. 

5) Πώς μπορώ να αποφύγω τις υποτροπές αύξησης βάρους;

Αφού επιτευχθεί ο στόχος της απώλειας βάρους, σημαντικό κομμάτι της διαδρομής είναι και η διατήρησή του. Η υιοθέτηση μόνιμων αλλαγών στον τρόπο ζωής και στη διατροφική συμπεριφορά, η τακτική παρακολούθηση από επαγγελματίες υγείας είναι το κλειδί για να παραμείνεις στο βάρος που πέτυχες μακροπρόθεσμα. 

6) Πόσο γρήγορα πρέπει να χάσει κανείς βάρος για να είναι υγιής;

Ασφαλής απώλεια βάρους θεωρείται αν κάποιος χάνει περίπου μισό με 1 κιλό ανά εβδομάδα. Οι ταχύτερες δίαιτες οδηγούν σε απώλεια μυϊκής μάζας, διατροφικές ελλείψεις και αυξημένο κίνδυνο υποτροπής σε σύντομο χρονικό διάστημα. 

7) Τι μπορώ να κάνω αν το παιδί μου έχει αυξημένο βάρος; 

Είναι σημαντικό να μην υπάρχει πανικός και αυστηρή κριτική ή στέρηση. Μπορείς να εστιάσεις σε υγιεινά οικογενειακά γεύματα, να βάλεις στο καθημερινό πρόγραμμα του παιδιού σωματικές δραστηριότητες όπως ένα άθλημα ή και παιχνίδι στο ύπαιθρο/σε παιδική χαρά και ίσως προτείνεται να περιορίσεις τον χρόνο μπροστά στην οθόνη. Το πιο σημαντικό όμως, είναι να συμβουλευτείς τον παιδίατρο για περαιτέρω ιατρικές συμβουλές, καθώς εκείνος γνωρίζει το πλήρες ιστορικό του παιδιού και τους κινδύνους που διατρέχει ή αν διατρέχει κάποιον κίνδυνο. 

8) Πότε πρέπει να απευθυνθείς σε γιατρό;

Η διαχείριση του βάρους απαιτεί χρόνο και προσπάθεια. Αν παρατηρήσεις γρήγορη απώλεια βάρους χωρίς εμφανή αιτία, αν παρουσιάζεις συμπτώματα υπνικής άπνοιας, αν νιώθεις υπνηλία μέσα στη μέρα, αν έχεις αυξημένη αρτηριακή πίεση και σάκχαρο, αν έχεις μειωμένη ενέργεια, αν παρουσιάζεις πόνο στις αρθρώσεις που σε δυσκολεύει στην κινητικότητα, αν νιώθεις ψυχολογική επιβάρυνση ή άγχος για το βάρος σου, πρέπει να κλείσεις άμεσα ένα ραντεβού με ιατρό για να σε κατευθύνει σωστά. 

Το περιεχόμενο αυτής της σελίδας έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την επίσκεψη σε γιατρό ή την εξατομικευμένη ιατρική συμβουλή. Εάν αντιμετωπίζεις προβλήματα υγείας ή έχεις ερωτήσεις για το βάρος σου, μίλησε με έναν πιστοποιημένο επαγγελματία υγείας.