Καλησπέρα, είμαι 30. Σαν παιδί ξεχνούσα αρκετά και θυμάμαι να δυσκολεύομαι αρκετά να αποστηθίσω κάποιο κείμενο και να συγκεντρωθώ στο διάβασμα. Τότε δεν το καταλάβαινα προφανώς αλλά η ανάμνηση ξύπνησε στην σχολή μου ξανά, όταν μπήκα σε όλη αυτή την διαδικασία του διαβάσματος..υπήρχαν κάποιες πολύ έντονες στιγμές αποσυντονισμου..όπως περσυ, συγκεκριμένα μια μέρα που δίναμε ένα μάθημα. Με ενοχλούσαν τα πάντα άκουγα όλους γύρω μου εκτός από την σκέψη μου, δεν μπορούσα να διαβάσω το κείμενο της ερώτησης, το διάβαζα αλλά το ξεχνουσα ταυτοχρονα. Αναγκάστηκα να βγω από την τάξη. Γενικά εκτός από το παραπάνω είμαι αναβλητικη φουλ πράγμα που με εμποδίζει να εξελιχθω σε κατι στην ζωή μου και αλλάζω συχνά κατευθύνσεις στο τι θέλω να κανω. Εχω χάλια μνήμη π.χ. διαβάζω βιβλία και απλώς την επόμενη έχω ξεχάσει τι διαβασα. Πολλές φορές νιώθω μειονεκτικά συγκριτικά με άλλους σε συζητήσεις, όταν π.χ. θα μιλήσουν με γεγονότα εγώ απλώς δεν θυμάμαι ώστε να πω κάτι πάνω σε αυτό κ να στηρίξω την άποψη μ. Ή οταν ο κύκλος συζήτησης σε μια παρέα είναι μεγάλος είμαι το άτομο που απλά θα ακούει, δεν θα μιλάει πολύ όχι γιατί δεν θέλω αλλά νιώθω ότι όλα γίνονται γρήγορα η συζήτηση "τρεχει" και δεν προλαβαίνω να σκεφτώ ώστε να τοποθετηθω.Και πολλά ακόμα .. Τελευταία λοιπον αρκετά άτομα ,κάποια έχοντας διαγνωστεί και άλλοι όχι μου είπαν ότι μπορεί να έχω ΔΕΠΥ και να το δω. Η αλήθεια δεν ήξερα τι ήταν,το τσεκαρα στο ίντερνετ και είδα πάρα πολλά κοινά με εμένα. Έμαθα ότι η μητέρα μου με είχε πάει σαν παιδί σε ψυχολόγο-τρο αλλά της είχαν πει ότι είμαι απλά αφηρημένη. Υπάρχει περίπτωση να είχε κάνει λάθος διάγνωση τότε η γιατρός;

• Submitted on 17/05/2024