Ένα κοριτσάκι 9 ετών με ΔΑΦ χρειάζεται εξειδικευμένες θεραπείες σε κέντρο αυτισμού;

Καταλαβαίνω απόλυτα την ανησυχία σας — ειδικά όταν βλέπετε νέες συμπεριφορές (τράβηγμα μαλλιών, ουρλιαχτά) και έντονη άρνηση για το σχολείο. Σε παιδιά με ΔΑΦ, τέτοιες αντιδράσεις συχνά είναι «μήνυμα» έντονου άγχους ή/και αισθητηριακής υπερφόρτωσης, περισσότερο παρά «κακή συμπεριφορά».
Στην ερώτησή σας αν χρειάζεται «πιο εξειδικευμένες θεραπείες»: πολλές φορές δεν είναι θέμα να αλλάξετε απαραίτητα όλες τις θεραπείες, αλλά να υπάρχει εξειδίκευση στον αυτισμό και, κυρίως, κοινός συντονισμός μεταξύ λογοθεραπείας–εργοθεραπείας–ψυχολογικής υποστήριξης και σχολείου (ίδιες στρατηγικές, οπτικό πρόγραμμα, κοινές οδηγίε...ς προς την παράλληλη στήριξη). Αυτό συνήθως το πετυχαίνει πιο εύκολα μια διεπιστημονική ομάδα/κέντρο με εμπειρία στη ΔΑΦ, ή ένας υπεύθυνος συντονιστής (π.χ. παιδοψυχολόγος/αναλυτής συμπεριφοράς) που «δένει» το πλάνο όλων.
Για τη σχολική άρνηση, βοηθάει πολύ να γίνει μια «αποκρυπτογράφηση» του τι ακριβώς την πυροδοτεί: είναι ο θόρυβος/η κούραση, η μετάβαση από το σπίτι, μια συγκεκριμένη ώρα/μάθημα, η αυλή, η πίεση για επίδοση, κάποια αλλαγή ρουτίνας, ή κάτι κοινωνικό; Η συστηματική παρατήρηση (τι συμβαίνει πριν–κατά–μετά) και μια στοχευμένη παρέμβαση στο σχολικό περιβάλλον είναι συχνά πιο αποτελεσματικές από το να «πιέσουμε» απλώς να πάει σχολείο.
Πρακτικά, μπορείτε να ζητήσετε (σε συνεργασία με την παράλληλη στήριξη/δασκάλα και τους θεραπευτές): σταθερή ρουτίνα με οπτικό πρόγραμμα, προετοιμασία μεταβάσεων (π.χ. τι θα γίνει μόλις φτάσει), «ασφαλές σημείο»/διάλειμμα ρύθμισης όταν υπερφορτώνεται, και ένα πλάνο σταδιακής έκθεσης (μικρά, εφικτά βήματα με θετική ενίσχυση). Επίσης, αν οι συμπεριφορές αυτορρύθμισης αυξάνονται, αξίζει επαναξιολόγηση του αισθητηριακού προφίλ και διδασκαλία εναλλακτικών στρατηγικών ρύθμισης (π.χ. πίεση/βαριά εργασία, αναπνοές, «κουτί ηρεμίας») αντί για τράβηγμα μαλλιών.
Για τη φαρμακευτική αγωγή: η ρισπεριδόνη (Risperdal) χρησιμοποιείται συχνά για ευερεθιστότητα/εκρήξεις/επιθετικότητα ή αυτοτραυματισμό σε παιδιά και εφήβους με ΔΑΦ και σε μελέτες αξιολογείται συχνά σε ορίζοντα περίπου 8 εβδομάδων. Παρ’ όλα αυτά, κάθε παιδί αντιδρά διαφορετικά και είναι σημαντικό να είστε σε στενή επικοινωνία με την παιδοψυχίατρο για την πορεία, τη δοσολογία και τυχόν ανεπιθύμητες ενέργειες (π.χ. υπνηλία, αυξημένη όρεξη/βάρος κ.ά.).
Αν δείτε ότι οι συμπεριφορές κλιμακώνονται γρήγορα, ότι υπάρχει κίνδυνος να τραυματιστεί (π.χ. έντονος αυτοτραυματισμός/σημαντική απώλεια μαλλιών), ή εμφανιστούν έντονα σωματικά συμπτώματα/παρενέργειες, καλό είναι να επικοινωνήσετε άμεσα με την παιδοψυχίατρο για επανεκτίμηση.
Συνολικά: ναι, μια επανεκτίμηση από ομάδα με εμπειρία στη ΔΑΦ και ένας σαφής, κοινός θεραπευτικός/σχολικός σχεδιασμός μπορούν να κάνουν μεγάλη διαφορά, ειδικά όταν εμφανίζονται νέες δυσκολίες όπως σχολική άρνηση.
Για οποιαδήποτε πληροφορία μη διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας. Read more

Το κάθε παιδί είναι διαφορετικό. Υπάρχουν εξειδικευμένο θεραπείες όπως λειτουργική ανάλυση της συμπεριφοράς, μοντέλο Denver , Teacch κτλ. Υπάρχουν off label θεραπείες με φαρμακα και σκευάσματα οπως λευκοβορινη, μίγματα αμινοξέων ειδικες διαιτες κτλ. Εφαρμόζονται επίσης συμπληρωματικες θεραπείες οπως ομοιοπαθητικη , βελονισμός, ανθοιαματα κτλ. Αν θεωρείτε ότι το κέντρο θεραπειών δεν πετυχαίνει την στόχο θυσία που έχει τεθεί ή αν δεν είστε απλά ευχαριστημένοι, μπορειτε να απευθυνθείτε σε άλλη ομάδα επαγγελματιών. Είτε μικρό είτε μεγαλο είτε "εξειδικευμένο" είναι ένα κέντρο σημασία έχει το παιδί να προχωράει και να βλέπετε βελτίωση.

Ναι, ένα εξειδικευμένο κέντρο ΔΑΦ πιθανότατα θα βοηθούσε, κυρίως για καλύτερο συντονισμό όλων των παρεμβάσεων.

👉 Αυτό που βλέπετε (ουρλιαχτά, τράβηγμα μαλλιών, άρνηση σχολείου) δείχνει υπερφόρτωση/άγχος, όχι ότι «δεν δουλεύει τίποτα».

👉 Πολύ σημαντικό:
• ελέγξτε τι τη δυσκολεύει στο σχολείο
• δείτε μήπως είναι υπερφορτωμένο το πρόγραμμά της
• δώστε χρόνο στο φάρμακο (όπως σας είπαν)

👉 Δεν χρειάζεται απαραίτητα περισσότερες θεραπείες, αλλά πιο στοχευμένες και συντονισμένες.

Αν συνεχιστούν οι συμπεριφορές μετά τον επόμενο μήνα, τότε θέλει επαναξιολόγηση πλάνου.

Καλησπέρα σας. Σίγουρα χρειάζεται να δώσετε λίγο χρόνο στο φάρμακο για να δείτε πως δουλεύει ακριβώς και αν βοηθάει το παιδί σας η χρήση του ή όχι. Φαντάζομαι ότι για να εμπιστεύεσαι τους θεραπευτές που κάνει τις θεραπείες το παιδί σας γνωρίζετε την ειδίκευση έχουν και αν έχουν κάποια έξτρα εκπαίδευση πάνω στο κομμάτι του αυτισμού αν όχι μπορείτε να τους ρωτήσετε. Δεν υπάρχουν χώροι που είναι αποκλειστικά και μόνο για τον αυτισμό υπάρχουν πάρα πολλοί οι θεραπευτές οι οποίοι έχουν κάνει ειδίκευσης και μπορούν να αναλαμβάνουν πιο εξειδικευμένα ένα παιδί Που ανήκει στο φάσμα. Για οποιοδήποτε άλλη πληροφορία μπορείτε να κλείσετε κάποιο ραντεβού ν...α τα πούμε από κοντά. Read more

Αγαπητή μαμά, είναι απόλυτα κατανοητό να ανησυχείτε, ειδικά όταν βλέπετε το παιδί σας να δυσκολεύεται στην αυτορρύθμιση και το σχολείο.
Με βάση τα όσα περιγράφετε, οι νέες συμπεριφορές (ουρλιαχτά, τράβηγμα μαλλιών) είναι συχνά μήνυμα έντονου άγχους ή αισθητηριακής υπερφόρτωσης, που το παιδί δεν μπορεί ακόμα να διαχειριστεί.
Σχετικά με την ερώτησή σας για την εξειδίκευση:
Η σημασία της εξειδικευμένης ομάδας: Στον αυτισμό, δεν μετράει μόνο ο αριθμός των θεραπειών, αλλά ο κοινός συντονισμός. Ένα εξειδικευμένο κέντρο εξασφαλίζει ότι λογοθεραπευτής, εργοθεραπευτής και ειδικός παιδαγωγός ακολουθούν την ίδια στρατηγική (π.χ. οπτικοποιημέ...νο πρόγραμμα) για να μειωθεί η σύγχυση του παιδιού.
Σχολική Άρνηση: Η άρνηση δείχνει ότι το περιβάλλον του σχολείου, παρά την παράλληλη στήριξη, ίσως το πιέζει αισθητηριακά ή κοινωνικά πάνω από τις αντοχές του αυτή τη στιγμή.
Χρόνος Προσαρμογής: Η φαρμακευτική αγωγή πράγματι χρειάζεται χρόνο, αλλά παράλληλα απαιτείται επαναπροσδιορισμός του θεραπευτικού πλάνου για να αντιμετωπιστούν οι νέες προκλήσεις.
Πρόταση: Θα πρότεινα μια επαναξιολόγηση του αισθητηριακού προφίλ του παιδιού και έναν άμεσο συντονισμό των θεραπευτών με το σχολείο.
Με εκτίμηση,
Β. Πασπάτη, Animus Land Read more